Ouders zijn de zichtbare en onzichtbare architecten van ons thuisgevoel. Ze vormen de plek waar de lijnen van een gezin, hoe ver ze ook uitwaaien, altijd weer samenkomen. Deze serie observeert de ouders als de samenkomst maar ook als ouders zonder kinderen in huis. Het zijn beelden van een vertrouwde aanwezigheid, van handen die zorgen en ogen die al generaties lang waken. Een verkenning van de vraag: hoe zien zij eruit als (groot)ouders en als stel in hun eigenleven?"
